Yeni 52'de neler oluyor! - Deathstroke #1

Adınızın Marv Wolfman olduğunu düşünün, ve çizgi roman endüstrisinde işlerin ciddiye bindiği günlerden itibaren çalışmaktasınız. Blade, Bullseye, Nova, Terrax, Doctor Light ve Tim Drake gibi Çizgi romanın altın çağının sonrasında ortaya çıkmasına rağmen bugün kendisini ispatlayabilmiş karakterler yaratmış; insanların sadece klasikleşmiş kahramanları değil, iyi tasarlanmış kahramanları da takip ettiğini ispat etmişsiniz. DC Comics için George Perez ile birlikte Crisis on Infinite Earths hikayesini yazıp, evrenlerini toparlamalarına yardımcı olmuşsunuz. Marvel ile daha sonraları Blade filmi üzerinden mahkemelik olmuşsunuz ama, sektörde hala çok iyi durumda olan bir itibara sahipsiniz.

God of War #1 - "Kratos, bizimle buluştuğun her medya ortamında başımızın üzerinde yerin var.."

Evet arkadaşlar, Siege ve Blackest Night bir yana ( ki Siege'in sıkıcılıkta bana göre  zirve yaptığı bir zamanda Blackest Night efsanevi bir şekilde sonlandı, ona da sonraki yazılarımızda değineceğiz umarım ) , son bir yıldır çizgi roman aleminde maç net bir gol ve uydurma sayılabilecek bir penaltı ile DC - Marvel arasında berabere sürerken; tribünlerden sahaya inen Wildstrom Comics'in Marv Wolfman vasıtasıyla son dakika golünü atan taraf olduğuna şahit oluyoruz, bu ay God of War #1 raflarda yerini aldı.

Marv Wolfman Ropörtajı 3 - DC Comics ve Infinite Crisis Hakkında

WRR: You also recently novelized the Crisis on Infinite Earths comic storyline (originally presented as a twelve issue limited series when it was originally published in 1985). The story was a huge effort on your part to reconcile continuity and simplify the DC universe (DCU) while also satisfying new and old fans alike. It was also a tremendous success. So now that you’ve done it twice (in different forms), what are your thoughts about the reintroduction of the multiverse in DC’s new limited series Infinite Crisis?

I keep saying, and I mean it, since I’m the one who decided we should get rid of the multiverse, how could I complain when someone else decides to bring it back? I did Crisis on Infinite Earths because DC’s sales, except for Titans and Legion, were pretty poor. DC needed something big and I came up with the idea of the Crisis to convince Marvel readers that this wasn’t their father’s DC any more. We needed something big, splashy, controversial and completely thought out in all details to demonstrate how good the DCU could be. It took me many years to work up the story you saw and I have to say I still stand by it today, which I can’t always say about everything I’ve done.

"Geçtiğimiz günlerde (orjinal olarak 1985 yılında 12 sayılık bir sınırlı seri olarak yayınlanmış olan) Crisis on İnfinite Earth hikayesini romanlaştırdınız. Hikaye, yeni ve eski fanların beğenilerini kazanarak onları tatmin ederken yanında DC evrenindeki devamlılık problemini çözme ve evreni basitleştirme açısından da büyük bir çaba olarak görülmüştü. Seri, aynı zamanda görkemli bir başarı da kazandı. Bunu (değişik formlarda) iki defa yaptınız, peki DC'nin yeri sınırlı serisi "İnfinite Crisis"de multiverse'in yeniden ortaya çıkarılması hakkında ne düşünüyorsunuz?

Söylemeye devam ediyorum, ve kastettiğim şey bu; Multiverse'den kurtulmamız gerektiğine karar veren kişi olduğum için; başka birinin onu geri getirmeye karar vermesine nasıl karşı olabilirim ki? "Crisis on İnfinite Earths"ı yazdım, çünkü Titans ve Legion harici DC'nin satışları oldukça zayıftı. DC büyük bir fikre ihtiyaç duyuyordu, ve ben Marvel okuyucularını karşılarındakinin Babalarının zamanındaki DC olmadığına ikna etmek için Crisis fikriyle geldim. Büyük, dikkat çekici, geniş kapsamlı ve DC Evreninin ne kadar iyi inşa edilebileceğine dair tüm ayrıntıları düşünülmüş bir fikre ihtiyacımız vardı. Gördüğünüz hikayeyi oluşturmak için yıllarca çalışmak gerekti ve ben yaptığım tüm işler için söyleyemiyor olmama rağmen bunun arkasında durduğumu söylemeliyim."

Marv Wolfman Ropörtajı 1 - Süreklilik

WRR: Do you feel comic characters are really designed to last in perpetuity? Would the artistic vision be better served if characters were given a finite run with a predetermined developmental arc instead of fated to endure endless resurrections and to face repeatedly their “impossible to kill” nemesis?

I think there are many ways to approach this—often infinite story lines can work, and just as often a finite story is better. Eventually characters may outlive their usefulness, but what I’ve found is that just because they outlive it for me, it doesn’t mean another writer can’t use what has been done as a starting point for an all-new approach. I don’t like to lock myself down to story or series length if possible.

"WRR : Çizgi roman karakterlerinin sonsuzluk içerisinde olmak için dizayn edildiğini hissediyor musunuz ? Sanatsal görüş karakterler sonsuz varoluşlarında defalarca yeniden doğarak tekrar tekrar kendilerinin öldürülmesi imkansız düşmanlarıyla yüzleşmek yerine bir sona erişebilen yaşamlara sahip olsalar daha iyi olmaz mıydı?

Buna yaklaşmak için bir çok yol olduğunu düşünüyorum. Sınırsız hikaye dizilimleri sıklıkla işe yarayabilir, ve bu sıklıkta sonu olan iyi hikayeler de ortaya çıkıyor. Karakterler genellikle işe yaradıklarından daha uzun dönemler yaşıyorlar, fakat benim farkettiğim benim için yaşadıkları. Bu diğer bir yazarın tamamen yeni bir ortaya çıkış noktasını kullanamayacağı anlamına gelmiyor. Mümkün oldukça kendimi bir hikayenin ya da serinin uzunluğuyla kısıtlamamaya çalışıyorum.